DWA KIERUNKI ZMAGAŃ

Tęsknoty i zmagania w odkrywaniu Prawdy szły od począt­ku w dwóch kierunkach.

Pierwszy szukał odpowiedzi na pytania podstawowe, doty­kające istoty życia, samego człowieka i jego Stwórcy oraz otacza­jącego go świata. Sięgał w głąb spraw niewidzialnych, ale ogląda­nych i słyszanych przez ducha ludzkiego.

Badania podają, że został odkryty ślad sprzed 500 tysięcy lat o rozróżnianiu przez człowieka dobra od zła (Koppers). Od­kryto więc to, co jest wpisane w naturę człowieka. Sokrates na­zwał tę właściwość ?głosem wewnętrznym”.

Czyniony przez wieki ogromny wysiłek rozumu i ducha ludzkiego pozostawił bogactwo pojęć i metod, które umożliwiły odpowiedzi na pytania o zasadniczym znaczeniu: Kto stworzył świat? Czy Stwarzający pozwoli człowiekowi się rozpoznawać? Jakie są relacje między Stworzycielem a człowiekiem? I wreszcie – kim jest człowiek i jakie jest jego miejsce w świecie?

Wiele padło już odpowiedzi. A jednak przez dzieje ludzko­ści przebiegają ciągle pytania, ukazujące stopniowo bogactwo twórczej myśli, której zapisy, w różnych kształtach i z różną wy­razistością, przechowały się do naszych czasów. Wszystkie te prze­kazy zdumiewają treściami świadczącymi o bogactwie i wielko­ści umysłu i ducha człowieka.

Tym bogactwem człowiek wyróżniał się i wyróżnia od zara­nia swoich dziejów spośród wszystkich istot żywych. To niezwy­kłe dziedzictwo było zaczątkiem wszystkich wysiłków twórczych i trwa aż po dzień dzisiejszy.

Taki więc był pierwszy kierunek zmagań człowieka: jego wnętrze. A otaczający go świat, z całym bogactwem przyrody, był jakby znakiem potwierdzającym twórczą inspirację jego ducha.

Drugi zaś kierunek zmagań, przebiegając jakby równolegle do pierwszego, skoncentrował się wyraźnie na tym, co człowieka otacza. Obserwacja, rejestracja i odkrywanie świata były tu zada­niem najważniejszym. Jednakże człowiek próbował poznawać świat i życie jakby tylko od zewnątrz i to sprawiło, że zatrzymał się na materialnej kondycji własnej i świata. Nie przeszkodziło to jednak bogactwu twórczej intuicji odkrywczej. Znajdowała ona swą inspirację w świecie przyrody, co z czasem doprowadziło do szerokiego rozwoju nauk przyrodniczych. Zdobyły one sobie szybko prawo obywatelstwa w świecie nauk poprzez dość spek­takularne metody doświadczalne, dające poczucie pewności w zakresie przeprowadzanych, dowolnie wybranych, doświadczeń.

Jest to, być może, jedna z przyczyn, dla których ten kierunek dociekań ludzkich, poczynając już od starożytnego filozofa Demokryta, znalazł wielu entuzjastów i nabrał dużego rozpędu, stwa­rzając pewną jednostronność badań naukowych, przy dużym ma­teriale faktograficznym. Warto się nad tym zjawiskiem zatrzymać.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.